Энэ үед 4 настай байсан байхаа….Миний хамгийн хайртай ЭЭЖ, АХ 2маань.
Өнөөдөр өглөө миний сайн найз охин маан 6:15минутанд 3.700кг Хүүтэй болсон байна.Өглөө унтаж байтал утас дугараад найз маан надруу залгаж энэ сайхан мэдээг хүрэгсэн юм.Эмэгтэй хүн өөрөө хүүхэд төрүүлж байж ээжийгээ ойлогдог юм гэсэн.Гэхдээ надад өнөөдөр ээжийгээ хайрлаж ээжтэйгээ хамт байгаадаа жаргалтай байгаагаа мэдэрсэн юм.Ээжтэй хүн чинь сэтгэл тэнүүн өөдрөг, хайрлаж, халамжилж байдаг сэтгэлтэй байдаг юм байна.Хүн жаргалыг даадаггүй хэрнээ зовлонг даадаг шдээ.Ээжийгээ амьд мэнд байгаа дээр нь хайрлаж явцгааяаа.
Ээжээ
Та хүүдээ гомдоогүй биз хүү чинь
Уул өргөж таныхаа ачийг хариулах
Урт холын бодлын тэнд дараатай яваа шүү
Нэг л өдөр зай чинь ханхайж
Нэгний өглөө хацар эзгүйрнэ гэж бодож чаддаггүй дээ
Үрийнхээ нүдэнд эх өтлөж
Үлэгсэн мээмээ ширэгсэн гэж бодож чаддаггүй дээ
Буянтай таныхаа ачийг би
Буцах гийчний бэлгийн хариу шиг яараагүй дээ алдаж мэдхийм аа
Гэлээ ч миний намхан эжий та хүүдээ битгий гомдоорой
Хүү чинь
Уул өргөж таныхаа ачийг хариулах
Урт холын бодлын тэнд дараатай яваа шүү
Ш.Гүрбазар

Энэ шүлэгийг зохиосон тэр хүний сэтгэл үнэхээр их талархаж байнаа.
Нүгэл буян хоёр зөрөлдөж тогтох хэрнээ
Нүд нүдээ харахгүй сөргөлзөж явах орчлонд
Үхэл ирэхийг мартах үйлийг минь тээсэн ижий минь
Бээцэгнэнхэн байж хоёрхон алхах үрээ
Бүтэн тойрсон чинээ баясах
Бүдэрч унахдаа өвдгөө шалбалсан чулууг
Бүлээн байгаасай гэхдээ сэтгэл нь эмзэглэх
Цээжиндээ хүн тээсэн
Цагаан сүүндээ амь даасан ижий минь ээ
Өлгий амилуулж
Өрцнөөс чинь унасан хэрнээ
Өвчиж төрсөн зүсийн чинь сайхныг
Өрөөлийнхтэй жишихдээ гомдож яахан чадлаа
Саваагүй явсан зан минь
Санчиганд чинь буурал суулгасан юм биш байгаа
Дундуурхан явсан ухаан минь
Духанд чинь гурвуу гартал ороолгосон юм биш байгаа
Хайрлаж таныгаа чадлаа ч
Ханзарсныг минь нөхсөнтэй тэнцэх билүү
Харамлаж бас чадлаа ч
Хорвоогийн тамаас хагацаах билүү
Нойрыг нь мартуулж бүүвэй аялуулсан
Нойтон өлгий илбүүлж лайгаа эдлүүлсэн намайг
Тэргэл саран тооноор минь шагайхдаа
Тойлох болов уу даа гэж санаа алдсан ч юм билүү
Дээлний тань хормойноос дэм авч өндийн
Дэлхий цоохорлосон намайг
Туулаад өнгөрсөн тэр л он жилүүд
Түшиж явахыг минь харах гэж хоргодсон юм билүү
Улаан махнаас тань амь болон тасрахад
Унагасан нулимстай тань хүртэл өр минь яваадаа ээжээ
Үрчлээ бүхэн тань татсан холд
Үрийн чинь ухаанаас нэхэлтэй яваадаа ээжээ
Эрх танхил зан гэдэг чинь ээжтэйл хүний ааш юм байна